داستان شکل گیری برند نایک

برند نایک

داستان شکل گیری برند نایک

نایکی (به انگلیسی: NIKE) که در فارسی نایک تلفظ می‌شود یک شرکت آمریکایی چند ملیتی می‌باشد که در زمینه طراحی، تولید، توسعه و عرضه محصولاتی نظیر کفش، پوشاک، لوازم و ابزار ورزشی به بازار جهانی فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بیورتون ایالت اورگان واقع در شمال باختری ایالت متحده آمریکا است. با درآمدی بالغ بر ۲۴٫۱ بیلیون دلار در یک سال مالی سال ۲۰۱۲ و به‌کارگیری بیش از ۴۴۰۰۰ نیروی کار در سراسر دنیا، نایکی یکی از چند شرکت بزرگ در زمینه تولید کفش‌های ورزشی، البسه و پوشاک، لوازم و ابزار ورزشی محسوب می‌گردد. ارزش این شرکت در سال ۲۰۱۰ به تنهایی بالغ بر ۱۰٫۷ بیلیون دلار برآورد شده که این شرکت را در این سال برترین تولیدکننده محصولات ورزشی نموده‌است.. شرکت نایکی در ابتدا با نام Blue Ribbon sports به معنای محصولات ورزشی روبان آبی در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۶۴ توسط بیل بُوِرمن و فیل نایت آغاز به کار نمود و در ۳۰ می ۱۹۷۱ به صورت رسمی به نام NIKE تغییر نام داد.

 

شرکت نایکی دارای زیرمجموعه‌هایی از جمله آمبرو و کانورس (تولیدکننده کفش‌های آل استار) و همچنین کول هان و هارلی اینترنشنال است.

برند نایک

تاریخچه برند نایکی

فیل نایت در طول سفری که در سال ۱۹۶۳ به ژاپن داشت از شرکت سازنده‌ی کفش‌های Tiger دیدن کرد. این شرکت مایل بود تا محصولات خود را به دوندگان آمریکایی بفروشد بنابراین نایت هم که تحت تاثیر کیفیت و قیمت ارزان این محصول قرار گرفته بود چند نمونه از کفش‌ها را برای تنها شخصی که به او اعتماد داشت یعنی بیل بُوِرمن فرستاد. بُوِرمن مربی سابق نایت در دانشگاه اورگان بود. او به کفش دوندگان خود اهمیت زیادی می‌داد و زمانی که مشاهده کرد کارخانه‌ها به نصیحت‌های او برای تولید کفش‌های باکیفیت اهمیتی نمی‌دهند، به گاراژ شخصی خودش رفت و نمونه کفش‌های موجود در بازار را تبدیل به یک کفش سبک‌ و راحت‌ برای دوندگانش کرد.

 

برند نایک

بُوِرمن تحت تاثیر کفش‌هایی که نایت برای او فرستاده بود قرار گرفت. آن‌ها تصمیم گرفتند که کفش‌های Tiger را وارد آمریکا کنند. درنهایت در سال ۱۹۶۴ شرکت Blue Ribbon Sports با سرمایه‌گذاری این دو شریک و به مبلغ ۵۰۰ دلار از طرف هرکدام راه‌اندازی شد. در سال‌های بعد نایت کفش‌هایی که از ژاپن وارد می‌کردند را پشت وانت خود می‌گذاشت و برای فروش به میادین مسابقات دو و میدانی می‌برد. آن‌ها بعد از فروش خوبی که داشتند تصمیم گرفتند تا طراحی کفش‌های Tiger را عوض کنند.

کفش ورزشی Nike Cortez اولین طراحی بُوِرمن بود که تبدیل به سبک‌ترین کفش ورزشی مخصوص دویدن شد. او همچنان به فکر بهبود دادن کفش‌های مخصوص دوندگی بود. او می‌خواست لایه‌‌های زیرین کفش را طوری طراحی کند که نیازی به استفاده از میخ‌های فلزی نداشته باشند و درنتیجه سبک‌تر شوند. صبح یکی از روزها و هنگام صرف صبحانه، او درحالی‌که مشغول ریختن شربت روی شیرینی وافل خود بود فکر جدیدی به ذهنش رسید.

برند نایک

او به این نتیجه رسید که از دستگاه وافل‌پزی همسرش می‌تواند برای شکل دادن کفی کفش استفاده کند. او بلافاصله ایده‌ی خود را عملی کرد و فوم مخصوص کفی کفش را داخل دستگاه گذاشت. بُوِرمن متاسفانه در اولین تلاش فراموش کرد که دستگاه را چرب کند درنتیجه نتوانست نتیجه‌ی خوبی بگیرد. اما درنهایت این ایده‌ی او منجر به طراحی یک کفش انعطاف‌پذیر، جدید و سبک شد. این مدل کفش در سال ۱۹۷۲ با نام Moon Shoe شناخته شد. دلیل نام‌گذاری آن هم این بود که ردپایی که از کف این کفش به جای می‌ماند شبیه به آثار به جا مانده از ردپای فضانوردان در سطح ماه است. بُوِرمن طراحی این مدل را کمی توسعه داد و در سال ۱۹۷۴ با نام Waffle Trainer شناخته شد.

کفش ورزشی Nike Air Max یک خط تولیدی کفش است که در سال ۱۹۸۷ توسط نایک راه‌اندازی شد. این مدل از کفش‌ها را تینکر هتفیلد طراحی کرد. او بسیاری از کفش‌های بسکتبال ایر جردن را نیز طراحی کرده است. در طراحی پاشنه‌ی این مدل کفش‌ها از کپسول‌های بزرگ هوا استفاده شده است که از بیرون هم قابل مشاهده هستند. این مدل از کفش‌ها نیز خیلی زود در میان مصرف‌کنندگان به محبوبیت رسیدند.

برند نایک

بیل بُوِرمن، از مربی‌گری فوتبال تا طراحی کفش‌های نایک

زندگی شخصی

بیل بُوِرمن در تاریخ ۱۹ فوریه سال ۱۹۱۱ در شهر پورتلند در ایالت اورگان به دنیا آمد. او به ورزش فوتبال علاقه‌ی زیادی داشت و در سال ۱۹۲۹ برای تحصیل در رشته‌ی روزنامه‌نگاری وارد دانشگاه شد. او بعد از فارغ‌التحصیلی به یاد گرفتن بیولوژی و مربی‌گری فوتبال در دبیرستان فرانکلین پرداخت و در سال ۱۹۳۵ به شهر مدفورد رفت و مربی‌گری تیم فوتبال را آغاز کرد. بیل بُوِرمن در سال ۱۹۳۶ با باربارا یانگ ازدواج کرد و صاحب ۳ فرزند پسر شد.

بیل بُوِرمن در طول ۲۴ سالی که مربی ورزشی دانشگاه اورگان بود توانست افتخارات و عناوین قهرمانی زیادی را برای این دانشگاه به ارمغان بیاورد. که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به ۳۱ ورزشکار المپیک، ۱۲ ورزشکار دارنده‌ی رکورد و ۲۲ قهرمان انجمن ملی ورزش دانشگاهی اشاره کرد. او در سال ۱۹۷۳ از مربی‌گری کناره‌گیری کرد و تمرکز خود را روی تولید کفش‌های نایک گذاشت.

برند نایک

ورود به صنعت کفش‌ سازی

بیل بُوِرمن در اواخر دهه‌ی ۱۹۵۰ از کیفیت کفش‌های مخصوص دوندگی که از چرم و آهن تهیه می‌شدند و وزن زیادی داشتند ناراضی بود. او نامه‌های زیادی به شرکت‌‌های تولید کفش نوشت و به آن‌ها ایده‌هایی برای بهبود کیفیت کفش‌هایشان پیشنهاد داد. اما هیچ‌کدام از شرکت‌ها پیشنهادهای او را نپذیرفتند. بیل درنهایت تصمیم گرفت که خودش دست به کار شود و با کم کردن وزن کفش‌های موجود، در زمان دویدن دوندگان صرفه‌جویی کند. او در نهایت کفش‌های جدیدی را برای شاگردان خود تهیه کرد.

بورمن معتقد بود که هر کفش باید ۳ ویژگی اصلی داشته باشد: یعنی سبک، راحت و بادوام باشد. برای شروع، او کفش‌های ورزشی موجود در بازار را با اره از هم شکافت تا آناتومی آن‌ها را به‌طور دقیق بررسی کنید. سپس با استفاده از صفحات فلزی و پلاستیکی، رویه‌های متنوعی به وجود آورد. درنهایت یک سازنده‌ی کفش به او نشان داد که چگونه بتواند الگوهای کفش را طراحی کرده و بسازد.

برند نایک

فیل نایت یکی از شاگردان بُوِرمن و اولین نفری بود که کفش‌های ساخته شده توسط او را امتحان کرد. او در سال ۱۹۵۸ یک رژیم غذایی و ورزشی برای نایت تهیه کرد و در پایان نوشت: «اگر یک جفت کفش با کفی مناسب داری برای من بفرست. من تا شروع مدارس آن‌ها را آماده خواهم کرد.» نایت کفش‌های خودش را برای او فرستاد و بُوِرمن آن‌ها را با توجه به سایز پای نایت آماده کرد. چندین سال بعد نایت در یکی از مصاحبه‌های خود گفت: «بُوِرمن اولین کفش‌های دست‌ساز خودش را برای من آماده کرد نه به این دلیل که من یکی بهترین دوندگان تیم ورزشی او بودم، بلکه به این دلیل که فکر می‌کرد امتحان کردن روی من ریسک کمتری دارد.» درنهایت نایت از کفش‌ها برای تمرین‌های ورزشی استفاده کرد اما زیاد آن‌ها را نپوشید. یکی از هم‌تیمی‌های او به نام اوتیس دیویس کفش‌های او را دید و آن‌ها را امتحان کرد. و به‌قدری از آن‌ها خوشش آمد که حاضر نشد آن‌ها را به نایت برگرداند. دیویس با همان کفش‌ها در مسابقات دوی ۴۰۰ متر المپیک سال ۱۹۶۰ شرکت کرد و توانست برنده‌ی مدال طلا شود.

برند نایک

بیل بُوِرمن فعالیت‌های خودش را ادامه داد و با کشیدن و اندازه‌گیری کردن سایز پای شاگردانش برای آن‌ها کفش‌های دست‌ساز تهیه کرد. او برای ساختن این کفش‌ها از مواد متنوعی مانند چرم کانگورو، پارچه‌ی مخمل، پوست مار و پوست ماهی استفاده کرد تا بتواند به وزن و خاصیت ارتجاعی مورد نظر خود برسد.

در سال ۱۹۶۰ او نامه‌ای به شرکت پورتلند نوشت و از آن‌ها درخواست کرد تا برای ساختن میخ کفش برای او آهن بفرستند. او در نامه‌ی خود نوشت: «بیشتر کفش ‌سازان آمریکایی علاقه‌ای به ایده‌های ما برای ساختن کفش ندارند. در حال حاضر کفش‌های آلمانی بهترین کفش‌های موجود در بازار هستند اما آن‌ها هم لایه‌ی زیرین مناسبی ندارند. من معتقدم که کفش‌های من بهترین کفش‌های موجود در دنیا هستند و به دنبال شخصی هستم که در ساختن آن‌ها با من همکاری کند.»

این فرصت زمانی برای بُوِرمن محیا شد که نایت در طی سفری که به ژاپن داشت با کفش‌های Tiger آشنا شد و چند نمونه از آن‌ها را برای بُوِرمن فرستاد. بعد از این اتفاق همکاری تجاری بین بُوِرمن و نایت شکل گرفت. همکاری بین این مربی ورزشی و شاگردش سال‌های زیادی ادامه داشت تا اینکه بیل بُوِرمن در سال ۱۹۹۹ و در سن ۸۸ سالگی درگذشت.

داستان زندگی فیل نایت

فیل نایت در تاریخ ۲۴ فوریه سال ۱۹۳۸ در شهر پورتلند در ایالت اورگان به دنیا آمد. پدر او وکیل بود و در صنعت چاپ روزنامه فعالیت می‌کرد. پدر فیل از دادن یک شغل تابستانی به او در نشریه خودش امتناع کرد و معتقد بود که فیل خودش باید شغل موردعلاقه‌اش را پیدا کند. بنابراین فیل به نشریه‌ای که رقیب پدرش بود رفت و در شیفت شب این نشریه مشغول به کار شد. او هر روز جدول امتیازبندی مسابقات ورزشی را تهیه می‌کرد و مسیر ۱۱ کیلومتری تا خانه‌شان را می‌دوید.

 

برند نایک

نایت تحصیلات خودش را در دانشگاه اورگان ادامه داد و در سال ۱۹۵۹ در رشته‌ی روزنامه‌نگاری از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او سپس وارد ارتش شد و به مدت ۱ سال در آنجا خدمت کرد و بعد از آن در دوره‌ی کسب‌و‌کار دانشکده‌ی تحصیلات تکمیلی استنفورد ثبت‌نام کرد. او در این کلاس‌ها متوجه شد که علاوه ‌بر ورزش به کارآفرینی نیز علاقه‌ی زیادی دارد. او تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۹۶۲ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته‌ی مدیریت کسب‌و‌کار فارغ‌التحصیل شد. او در سال‌های بعد و بعد از سفر به ژاپن همکاری خودش را با بیل بُوِرمن آغاز کرد.

فیل نایت در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد که می‌خواهد از ریاست نایک کناره‌گیری کرده و آن را به مدیرعامل شرکت یعنی مارک پارکر بسپارد. او تا ۱ سال بعد نیز در تصمیم‌گیری‌های شرکت دخالت داشت و در سال ۲۰۱۶ بازنشسته شد.

وضعیت کنونی برند نایک در بازار

بیل بُوِرمن و فیل نایت شرکتی را گسترش دادند که در سال ۲۰۱۲ ارزش آن بیش از ۲۴۰ میلیارد دلار اعلام شده است. این برند دارای زیرمجموعه‌هایی از جمله کانورس (تولید کننده کفش‌های آل‌استار) و همچنین  هارلی اینترنشنال است. این روزها شرکت نایک بیش از ۴۴ هزار کارمند در سراسر دنیا دارد. و علاوه‌ بر کفش‌ محصولات ورزشی دیگری نیز تولید می‌کند.

برند نایک

شرکت نایک موفقیت خودش را مدیون نوآوری‌های مداوم در صنعت تولید کفش و سرمایه‌گذاری‌های به‌موقع است. این شرکت با لوگوی ساده و شعار معروفش یعنی «فقط انجام بده»، محصولات ورزشی زیادی را برای خانم‌ها و آقایان تولید کرده است. این شرکت حامی مالی ورزشکاران بزرگی در سراسر جهان است. و همچنین انجمن‌های بزرگ ورزشی مانند NFL و NBA و رویدادهای ورزشی بزرگ مانند المپیک را حمایت می‌کند. از دیگر عوامل موفقیت این برند می‌توان به همکاری کردن با ستارگان دنیای ورزش از سال ۱۹۸۰ تا به امروز اشاره کرد. مایکل جردن یکی از اولین و محبوب‌ترین تبلیغ کنندگان این برند بود. او به قدری محبوب بود که همکاری خودش را با نایک ادامه داد و خط تولید کفش‌هایی با نام ایر جردن را راه‌اندازی کرد. درنهایت باید بگوییم که نایک از تمام فرصت‌های موجود در بازار برای افزایش درآمد و ارائه‌ی محصولات خود استفاده می‌کند که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان سرمایه‌گذاری در اقتصاد چین و ظهور پررنگ‌تر در تولید محصولات زنانه را نام برد.

ارسال دیدگاه

پیگیری سفارش
لیست مقایسه
شگفت انگیز ها
error: